Blog
Rzeczpospolita
Marek Mojsiewicz
89 obserwujących 2294 notki 2012925 odsłon
Marek Mojsiewicz, 13 maja 2017 r.

Chiny ukarały Polskę za jej ścisły sojusz z USA

1005 1 0 A A A

Agata Kublik „Premier Beata Szydło zacieśnia relacje z Chinami. A nasz eksport do Chin maleje”...”Polska jest zaś dla Chin przede wszystkim rynkiem zbytu „...”W zeszłym roku pierwszy raz od początku dekady eksport z Polski do Chin zmalał. A premiera Beata Szydło podczas wizyty w Pekinie zapowiada pogłębianie partnerstwa strategicznego z Chińską Republiką Ludową. „...”W 2016 r. eksport Polski do Chin pierwszy raz spadł po powolnym wzroście od początku tej dekady. Jednocześnie podskoczył import chińskich towarów do Polski i w efekcie nasz deficyt w handlu z Chinami wyniósł już niemal 20 mld euro.
Chiny zajmują dopiero 21. miejsce na liście największych rynków naszego eksportu i jednocześnie 2. miejsce na liście największych importerów do Polski.”...”Jedną trzecią naszego eksportu do Chin stanowi miedź „..”Szkopuł w tym, że oprócz prezesa KGHM w świcie Szydło nie widać było innych polskich przedsiębiorców. To kontrastuje z wizytami innych szefów rządów na świecie, którzy pojawią się w Pekinie w towarzystwie menedżerów własnych koncernów. Na przykład prezydent FrancjiFrancois Hollande wizytował Pekin z przedstawicielami koncernów Airbus (lotnictwo), Areva (energetyka atomowa) i Renault (motoryzacja). Faktycznie, takie koncerny mają do zaoferowania inwestycje interesujące Chiny. „...”wprowadzona pod koniec 2016 r. przez Bank Centralny Chin bezpośrednia wymienialność złotego na juana na chińskim rynku międzybankowym. „...(źródło )(link is external)

Jan Furmanek W wyniku realizowanej w ostatnich latach polityki zagranicznej Pekinu, coraz wyraźniej obserwujemy umocnienie się politycznej i gospodarczej obecności Chin w Azji Południowej. Po rozszerzeniu swojej dominacji w regionie Morza Południowo-Chińskiego oraz ugruntowaniu swojej pozycji jako strategiczny partner Sri Lanki, Państwo Środka zainwestuje ogromne środki w rozwój infrastruktury łączącej chiński przemysł z portami pakistańskiego wybrzeża „...” Od chwili nawiązania relacji dyplomatycznych w 1951 roku, Chiny postrzegały Pakistan jako jednego ze swoich najbliższych sojuszników. Przyjaźń z rozsądku, bo tak określić możemy nadzwyczaj bliskie relacje komunistycznej republiki ludowej z islamskim państwem wyznaniowym, postrzegana jest przez elity polityczne obu krajów jako czynnik kluczowy dla utrzymania równowagi sił w Azji. Ten dziwny sojusz jest wspólną odpowiedzią Pekinu i Islamabadu na rozwój potęgi militarnej i gospodarczej Indii i na rosnącą obecność sił USA w regionie Azji Południowo-Wschodniej. Ponadto, stały dostęp do pakistańskiego wybrzeża jest niezbędny do realizacji wizji bezpieczeństwa geostrategicznego Pekinu. Tylko swobodny dostęp do portów położonych nad Morzem Arabskim jest w stanie zapewnić Chinom niezależność od przepustowości indonezyjskiej Cieśniny Malakka. Ta zaś jest warunkiem niezbędnym do utrzymania bezpieczeństwa energetycznego Chin. Z punktu widzenia Pakistanu, Chiny są wygodnym sojusznikiem, który w przeciwieństwie do państw zachodnich nie ingeruje w sprawy polityki wewnętrznej kraju. Już w latach 80-tych i 90-tych współpraca obu państw okazała się dla Pakistańczyków bardzo owocna. Chińczycy pomogli w rozwoju pakistańskiego programu atomowego, a w ciągu ostatniej dekady wybudowali w Pakistanie aż sześć reaktorów jądrowych...”Chińsko-pakistański port w GwadarKolejny etap współpracy bilateralnej otwierają chińskie inwestycje w Pakistanie. Dla wielu podupadających miast i wsi, zastrzyk chińskiej gotówki to jedyny realny sposób na pobudzenie wzrostu gospodarczego. Przykładem współpracy na tym polu jest historia niewielkiego miasta Gwadar na południu Pakistanu. Ten jeszcze do niedawna zapomniany przez świat port rybacki jest obecnie jednym z najprężniej rozwijających się ośrodków miejskich w kraju. Jego strategiczne położenie przykuło uwagę chińskich partnerów, którzy zadecydowali o sfinansowaniu budowy portu przeładunkowego i bazy marynarki wojennej w tym mieście.Port w Gwadar to sztandarowy projekt Pekinu w Azji Południowej. Stanowił on będzie nie tylko otwarte okno na bogate w ropę naftową kraje Zatoki Perskiej, ale z czasem przerodzić się ma w prosperującą metropolię. Jak powiedział Zhao Lijian, ambasador ChRL w Islamabadzie, za model rozwoju Gwadar posłużyć ma chiński port w Shenzhen. „Trzydzieści pięć lat temu Shenzhen było zaledwie niewielką wioską rybacką. Dziś przerodziło się ono w najnowocześniejsze miasto przemysłowe”[9]. Rzeczywiście, graniczące z Hongkongiem miasto portowe zamieszkuje już niemal 9 milionów ludzi, a objęcie go prawami specjalnej strefy ekonomicznej w 1980 roku doprowadziło do gwałtownego rozwoju infrastruktur”...”Inwestycje infrastrukturalne
O roli, jaką Pakistan odgrywa w chińskiej wizji porządku międzynarodowego najlepiej świadczy przyjęty w 2015 roku program inwestycyjny. Oficjalnie mówi się o niebotycznej kwocie 46 miliardów dolarów, które w najbliższych latach miałyby zostać przeznaczone na rozwój infrastruktury transportowej, energetyki i przemysłu. Jest to obecnie największy program inwestycyjny realizowany przez ChRL, a nominalnie przekracza on nawet wartość rocznego budżetu pomocowego USA dla całego świat”...” w grę wchodzi sfinansowanie budowy liczącej niemal 3 000 kilometrów superautostrady i kolei dużej prędkości, które połączyć mają pakistańskie wybrzeże z miastami Ujgurskiego Regionu Autonomicznego Xinjiang. Jak donosi brytyjska agencja prasowa Reuters, chińscy inżynierowie rozpoczęli już modernizację słynnej autostrady Karakorum, jednej z najwyżej położonych dróg na świecie. Jest to obecnie jedyny przejezdny szlak łączący Chiny i Kaszmir z południem Pakistanu. Zapewnienie bezpiecznego przejazdu i transportu towarów wymagało będzie budowy wielu nowych mostów, a także przekucia tuneli prowadzących przez drugi co do wysokości łańcuch górski na świecie[13].Program rozwoju infrastruktury Pakistanu zawiera również plany konstrukcji parków przemysłowych, elektrowni, oraz ropociągu do chińskiego Kaszgaru, usytuowanych wzdłuż nowego połączenia transportowego[14][15]. Zrealizowanych ma zostać również wiele pomniejszych inwestycji, takich jak droga ekspresowa z Peszawaru do Karaczi[16], tudzież droga do Quetty, stolicy pakistańskiej prowincji Beludżystan położonej na granicy pakistańsko-afgańskiej. Pakistański rząd ocenia, że w ciągu najbliższej dekady budowa całego korytarza transportowego do Chin pozwoli na stworzenie ponad 700 000 nowych miejsc pracy, jak rownież przyspieszy wzrost gospodarczy kraju przynajmniej o 2,5% do roku 20”...(źródło )(link is external)

Skomentuj Obserwuj notkę Napisz notkę Zgłoś nadużycie
NEWSY - TOP 5

O mnie

Ostatnie notki

Obserwowane blogi

Najpopularniejsze notki

Ostatnie komentarze

  • Uzupełnienie Zbigniew Kuźmiuk "Drugą kwestią na którą zwróciłem uwagę, był gwałtowny...
  • @ZEWSII http://naszeblogi.pl/34536-propaganda-socjalistyczna-zachodu-wobec-sukcesu-chin
  • @sapiens polecam Pomysł Centrum Adama Smitha „ Wydaje się, że z wymienionych przyczyn...

Tagi

Tematy w dziale Polityka